Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet.

Wanneer je goed kijkt, zie je een klein vliegje op het einde van de tak. Op een regenachtige dag, vlak na een regenbui, maakte ik dit plaatje. De druppels hangen er sierlijk bij, maar in alle eerlijkheid: ik heb dit geregisseerd.

Gewapend met een Canon 5Ds en een Irix 150mm f/2.8 macrolens (met handmatige focus, zonder stabilisatie) had ik dit beeld al een paar keer in gedachte. Maar de regen was al even weg. Gelukkig kon ik met de kraan in de tuin snel wat water pakken. Voorzichtig druppelde ik het water op de appeltjes. Snel de camera erbij, scherpstellen, en schieten maar. En precies op dát moment, komt dat vliegje in beeld. Ik kreeg de kans om twee frames te schieten, want daarna was het vliegje al weer weg. Wat een geluk.

Tijdens het bewerken bleek de foto gelukkig ragscherp. Wat kleine aanpassingen in contrast, en het plaatje was klaar voor Instagram en print.

Het resultaat blijft nog steeds een geweldig plaatje. Je moet heel goed kijken om het vliegje te zien. Maar zo heb ik een klein beetje geluk vastgelegd. En jij ziet nu ook wat ik zie.

Leave a Reply